Jakość snu a zdolności umysłowe.

Beautiful girl sleeps in the bedroom, lying on bedCzęsto bywa niedoceniany, zazwyczaj traktowany jedynie jako przyjemna chwila niewinnego odpoczynku, tymczasem sen, bo o nim mowa, jest jednym z podstawowych procesów, jakie zachodzą w naszym organizmie i są niezbędne do jego prawidłowego funkcjonowania.

Regeneracja mózgu

Sen jest stanem, w którym ośrodkowy układ nerwowy zostaje całkowicie wyłączony ze swojej pracy. Stłumienie aktywności układu nerwowego jest stanem niezbędnym do rozpoczęcia procesu jego odnowy. Podczas uśpienia aktywności mózgu, następuje jego oczyszczenie z toksyn oraz pełna regeneracja, w trakcie, której uporządkowane zostają informacje i doświadczenia „zebrane” przez mózg w trakcie dnia. To niezbędny proces przygotowujący nasz układ nerwowy do prawidłowego funkcjonowania dnia następnego, gwarantującego wysoką jakość aktywności poznawczej i umysłowej, korzystnie wpływający na naszą pamięć i koncentrację.

Sen jest zatem procesem gwarantującym całkowitą odbudowę fizyczną i psychiczną. Jednakże, żeby nasz organizm został poddany pełnej regeneracji, dzięki, której zostanie napełniony energią umożliwiającą prawidłowe funkcjonowanie, potrzebujemy określonej ilości godzin snu.

Przebieg snu i znaczenie jego etapów

Proces snu można podzielić na występowanie pewnych jego stadium. Stan NREM rozpoczyna proces snu. Ten etap charakteryzuje spokój i spadek częstotliwości fal będących efektem aktywności umysłu. NREM dzieli się na cztery fazy, które następują po sobie. Zostały one wydzielone na podstawie aktywności umysłu podczas snu. NREM zaczyna faza 1, zwana inaczej czuwaniem, która trwa ok. kilkunastu minut. Stanowi ona swoiste preludium do snu właściwego. To na tym etapie, proces odbierania bodźców zaczyna stopniowo zanikać. Kolejne fazy cechuje coraz większe spowalnianie aktywności układu nerwowego, by w fazie czwartej, nastąpiło niemal całkowite jego zatrzymanie. To właśnie w tym momencie następuje proces regeneracji komórek, który zapewnia sprawność umysłową, naprawiając uszkodzenia mózgu. Dlatego, tak ważne jest by czasowa ilość snu, zapewniła zapadnięcie w tą fazę. Nie osiągnięcie tego etapu snu, uniemożliwia całkowitą regenerację.

Czwarta faza przeradza się w tzw. stan REM, podczas, którego następuje duża aktywność ruchowa gałek ocznych. Jest to etap snu podczas, którego następują również marzenia senne. Na tym stadium snu, następuje całkowite odprężenie i zwiotczeni mięśni, dzięki temu, procesowi regeneracji poddane zostaje nasze ciało. Stany NREM i REM, następują cyklicznie, po sobie.

Niedobór snu – konsekwencje

Nieodpowiednia ilość snu, powoduje pewne zaburzenia w prawidłowym funkcjonowaniu naszego organizmu. Przede wszystkim, ograniczona zostaje koncentracja, zdolność skupienia uwagi i nasza pamięć. Niedobór snu może wywoływać również zaburzenia emocjonalne, rodzące stany depresyjne. Zauważalne jest spowolnienie reakcji i osłabione możliwości fizyczne i kondycyjne. Badania wykazały również zależność niedoboru snu ze spadkiem białych krwinek, co z kolei przeradza się w upośledzenie układu odpornościowego.

Sen jest zatem jednym z najważniejszych procesów, jakie zachodzą w naszym organizmie i jakie warunkują jego prawidłowe funkcjonowanie. Regeneruje zarówno ciało, zdolności fizyczne, jak i psychiczne i umysłowe. Wartość snu nie powinna być lekceważona.

źródło – https://www.zdrowysklep.net/pl/n/11

SAD, czyli nie tylko smutek.

W związku ze zbliżającą się jesienią i towarzyszącym jej ochłodzeniem i zachmurzeniem, zmienia się także nasz nastrój, nastawienie i tryb życia. Człowiek od zawsze swój rytm biologiczny opiera w znacznej mierze na cyklu natury. Także nasze samopoczucie jest związane z pogodą i warunkami atmosferycznymi. W psychologii dawno już zaobserwowano zjawisko takie jak depresja sezonowa.

Sezonowe zaburzenia afektywne (SAD – seasonal Affective Disorder) pojawiają się najczęściej w okresie jesienno-zimowym, objawiają się spadkiem energii, zmianą apetytu, zaburzeniamu snu i obniżonym nastrojem. Częściej diagnozuje się to zaburzenie u kobiet niż u mężczyzn, aczkolwiek nie do końca wynika to z faktycznej większej zapadalności kobiet na tę chorobę. Jak wiemy, w naszej kulturze rola męska i kobieca różnią się, różni się zatem także sposób reagowania na bodźce oraz ekspresja emocji. Depresja jako taka jest natomiast coraz częstsza u mężczyzn, a także liczba samobójstw wśród tej płci wzrasta.

Wracając do depresji sezonowej, szacuje się, że aż 5% populacji cierpi na to zaburzenie. Dzieci również zapadają na sezonowe zaburzenia afetywne, ale dopiero po 20 lub 30 roku życia jednostka ta nabiera znaczenia klinicznego. Często pojawia się ona w odpowiedzi na przeprowadzkę na szerszą szerokość geograficzną.

Nie tylko „przygnębiająca” pogoda sprawia, że nasze samopoczucie ulega pogorszeniu. Przede wszystkim te sezonowe zaburzenia są spowodowane niedostatkiem promieni słonecznych. Dlaczego tak się dzieje? Otóż słońce wbrew pozorm pełni ważne funkcje w naszym organizmie, ważniesze niż nadawanie skórze piękne odcieniu. Oprócz udziału w przemianach witaminy D3, słońce ma wpływ na nasz układ hormonalny, a przede wszystkim na stężenie melatoniny w organizmie. Przy niedostępności światła mamy również niedosyt melatoniny. Dlatego w leczeniu depresji sezonowej oprócz fototerapii stosuje się także terapię melatoniną, która daje bardzo dobre efekty, zwłaszcza u pacjentów, u których stwierdza się symtomy melancholii, takie jak lęki, skłonności samobójcze, bezsennością , pogorszonym samopoczuciem rano.

Nie tylko melatonina może uratować nas od sezonowej depresji, może to zrobić oczywiście także serotonina. Najlepiej znany neuroprzekaźnik , często kojarzony z nastrojem. I słusznie. Ma też ona jednak związek z rytmem dobowym człowieka. Jądro skrzyżowania, odpowiadające za sen i czuwanie jest bogate w neurony zawierające serotoninę. W czasie sezonowych zaburzeń afektywnych nie podaje się leków przeciwdepresyjnych, jednak kontrolować poziom serotoniny można na różne sposoby. Z jednej strony działanie przeciw depresyjne wykazuje np. Napar z dziurawca, z drugiej strony istnieje wiele suplementów diety regulujących nastrój i łagodzących objawy depresji.

Należy pamiętać, ze depresja, bez względu na to czy kliniczna czy sezonowa, to nie tylko obniżony nastrój, przygnębienie czy smutek. To także szereg innych objawów, w tym to, co powszechnie nazywamy lenistwem. Spadek energii, brak motywacji, anhedonia, utrata dotychczasowych zainteresowań, to objawy, które powinny niepokoić. W takich wypadkach często zaczynamy się oskarżać o brak produktywności, lenistwo, a tak naprawdę tym samym pojawia się u nas kolejny objaw depresyjności – poczucie winy, samooskarżanie się i obiżenie własnej wartości. Dlatego zanim zaczniemy mieć sami do siebie pretensje lub uwierzymy w cudze zarzuty nasz temat, powinniśmy przyjżeć się swoim objawom i zadać sobie pytanie dlaczego nie pracuję już tak wydajnie jak kiedyś? Co się zmieniło w moim życiu, że już nie cieszy mnie to co dawniej? Co zmieniło się we mnie, że brak mi energii i entuzjazmu.

Artykuł na podstawie : Meyer R., Psychopatologia, GWP 2003

źródło - https://www.zdrowysklep.net/pl/n/10
Autor- Joanna Dębska

Leki Nootropowe: Aniracetam, Pramiracetam i Oxiracetam

Leki Nootropowe: Aniracetam, Pramiracetam i Oxiracetam

Leki nootropowe, w tym Aniracetam, Pramiracetam i Oxiracetam charakteryzują się wspólną cechą, jaką jest stymulowanie przemiany materii ośrodkowego układu nerwowego. Leki te zwiększają możliwość koncentracji uwagi i skupienia, poprawiają pamięć i przyśpieszają proces uczenia się. Ponadto zwiększają jasność myślenia i poprawiają percepcję.

Podstawowym rodzajem leków nootropowych jest piracetam, będący pochodną pirolidonu. Lek korzystnie wpływa na pracę mózgu. Dzięki niemu tkanka mózgowa zwiększa zużycie tlenu i glukozy. Odnotowuje się także zwiększone działanie przeciwagresyjne oraz zwiększony przepływ krwi przez naczynia mózgowe.

Aniracetam

Aniracetam ze względu na wspólną strukturę pirolidynową jest związkiem należącym do grupy racetamów. Związek rozpuszcza się w kwasach tłuszczowych. Powinien być stosowany wraz z posiłkami o wysokiej zawartości tłuszczu. Aniracetam jest substancją syntetyczną. Ma znaczący wpływ na układ cholinergiczny.

Stosowanie substancji aniracetam powoduje efekt stymulacji neuronalnej, który utrzymuje się długotrwale. Proces ten polega na pozytywnej modulacji receptora AMPA, a także na zmniejszeniu stopnia desensytyzacji receptora. Efekty modulacji receptora AMPA w różnych strukturach mózgu mogą przynosić odmienne wyniki ze względu na to, że w różnych obszarach mózgu receptory mają różne struktury.

Aniracetam wpływa na nasilenie przepływu krwi w wyznaczonym obszarze mózgu ( w tzw. korze asocjacyjnej). Lek może być podawany w czasie choroby Alzheimera, prokrastynacji czy ADHD.

Aniracetam stosuje się również powszechnie do leczenia przewlekłych chorób układu nerwowego oraz depresji. Prowadzone są badania nad wykorzystaniem leku do leczenia stanów lękowych. Aniracetam jest bardziej skuteczny niż Piracetam, pomimo zbliżonej struktury.

Aniracetam jest suplementem diety, który został dopuszczony do obrotu w Europie i Stanach Zjednoczonych. Przeznaczony jest przede wszystkim dla osób, które wykonują wytężoną pracę intelektualną przez długi okres czasu, intensywnie się uczą lub rozwiązują zadania logiczne.

Pojedyncza dawka leku (500-750 mg) może być maksymalnie przyjmowana dwa razy dziennie. Zaleca się przyjmowanie suplementu wraz z posiłkiem tłuszczowym.

Pramiracetam

Pramiracetam jest pochodną Piracetamu i jednym ze związków nootropowych. Najnowsze badania wskazują, że Pramiracetam jest od 5 do 10 razy bardziej skuteczny niż Piracetam. Substancja została odkryta w latach siedemdziesiątych.

Pramiracetam, podobnie jak aniracetam należy do grupy racetamów i jest związkiem najbardziej lipofilnym. Wskazuje na działanie neuroprotekcyjne oraz na zwiększony pobór choliny w strukturach hipokampalnych

Dostępny jest w dawkach 10 g oraz 25 g. Regularna kuracja przyczynia się do poprawy pamięci długoterminowej, przyśpieszenia procesów uczenia się i zapamiętywania oraz do polepszenia koncentracji i zwiększenia percepcji. Pramiracetam zaliczany jest do grupy środków tzw. „smart drugs”. W przeciwieństwie do innych środków Pramiracetam nie wpływa na pracę mózgu za pomocą receptorów dopaminergicznych lub serotoniny.

Oxiracetam

Oxiracetam jest pod względem struktury bardzo podobny do piracetamu. Należy również do grupy recetamów. Cechuje go jednak zdecydowanie wyższy potencjał nootropowy, większa skuteczność ( od 5 do 8 razy większa niż przy Piracetamie) i lepsza przyswajalność. Największą zaletą substancji jest zdecydowanie krótszy czas oczekiwania na pełny efekt działania, aniżeli w przypadku Aniracetamu oraz Pramiracetamu. Substancja jest również bardzo skuteczna w leczeniu afazji.

Działanie Oxiracetamu polega na wzmocnieniu nasilenia się łącza błonowego PKC oraz nasileniu obrotu acytelocholiną w obszarze hipokampa. Stosowanie Oxiracetamu nie wywołuje żadnych problemów z wymową, jak to ma miejsce w przypadku Piracetamu. Oxiracetam należy stosować w połączeniu z dobrze przyswajalnym źródłem choliny.

Oxiracetam dostępny jest w dawkach: 5g, 10g oraz 25 g. Ma działanie psychostymulujące. Wpływa na poprawę koncentracji, skupienia oraz na przyśpieszenie procesów percepcji i uczenia się.

źródło – https://www.zdrowysklep.net/pl/n/8

Tabletki czy proszek – która forma suplementacji da najlepsze efekty?

Tabletki czy proszek – która forma suplementacji da najlepsze efekty?

Tabletki czy proszekNieodzownym elementem życia człowieka jest z pewnością właściwa dieta. Prawidłowo skomponowany plan żywieniowy nie może się również obejść bez suplementów. Są to środki, których fundamentalnym zadaniem jest uzupełnienie niedoboru określonych witamin, składników mineralnych bądź też innych substancji o charakterze spożywczym. Skoro wiemy już, że suplementacja jest potrzebna, to teraz warto zastanowić się nad formą jej przyjmowania.

Inne a jednak takie same

Najczęściej do wyboru mamy suplementy diety w dwojakiej postaci, a mianowicie w formie proszku lub tabletek. Za chwilę zajmiemy się różnicami między nimi, niemniej jednak w pierwszej kolejności warto zaznaczyć, że specyfiki te są w gruncie rzeczy takie same. Jak to możliwe? Otóż zarówno w tabletkach, jak i w proszku zawartość i jakość poszczególnych składników jest identyczna. Oczywiście mamy na myśli środki kupowane od znanych i sprawdzonych producentów. Specyfiki nieznanego pochodzenia mogą być nie tylko bezwartościowe, ale nawet szkodliwe. Reasumując firma A sprzedająca suplementy w formie pastylek oraz firma B, oferująca produkty pod postacią proszku, proponują nam preparaty identyczne pod względem składu. Wynikiem tego będzie takie samo działanie obu specyfików na nasz organizm. Stwierdzenia w stylu „jedyny taki preparat na rynku” czy „preparat gwarantujący najwyższą skuteczność” to nic innego jak efekt pracy speców od marketingu.

Tabletki czy proszek?

Skoro wiemy, że działanie preparatów jest identyczne, to czas najwyższy wskazać różnice oraz zwycięzcę pojedynku Tabletki vs. Proszek.

W pierwszej kolejności warto poruszyć dosyć istotną kwestię, która przemawia na korzyść suplementów w proszku. Otóż kupując proszek otrzymujemy czystą substancję. W przypadku tabletek nie jest to takie oczywiste. Jak wiemy pastylki posiadają jeszcze specjalną otoczkę, która ułatwia połykanie i rozpuszcza się dopiero w żołądku.

Kolejną kwestią jest wchłanianie poszczególnych form preparatu przez nasz organizm. W tym przypadku również szala zwycięstwa, chociaż nieznacznie, przechyla się na stronę proszku. Jest to szczególnie widoczne w przypadku niektórych substancji wykazujących słabą rozpuszczalność. Należą do nich m. in. aminokwasy rozgałęzione. Suplementy w proszku zawierają najczęściej dodatek lecytyny, która ułatwia rozpuszczanie składników aktywnych, a tym samym także ich wchłanianie.

Nie bez znaczenia jest także cena poszczególnych preparatów. Pamiętajmy oczywiście, aby porównywać suplementy podobnej jakości. Bez wątpienia można znaleźć tańszy preparat, ale nie zawsze niska cena będzie szła w parze z wysoką jakością. Biorąc jednak pod uwagę suplementy z tej samej „półki” należy stwierdzić, że różnica w cenie przemawia za wyborem proszku. Dysonans cenowy nie jest duży, ale w perspektywie dłuższego przyjmowania danego specyfiku może być zauważalny.

Powyższe rozważania pozwalają nam stwierdzić, że najbardziej korzystnym wyborem jest zakup suplementów w proszku. Nie oznacza to oczywiście, że tabletki są gorsze pod względem jakości. Niemniej jednak przegrywają w wymienionych wyżej punktach.

źródło – https://www.zdrowysklep.net/pl/n/9

Witaminy w tabletkach – alternatywa dla zapracowanych

Autor: Irena Zobniów

Przygotowywane na szybko posiłki często nie zawierają odpowiedniej dawki warzyw i owoców, które są źródłem niezbędnych witamin i minerałów, w związku z czym nasz organizm  staje się coraz mniej odporny , dochodzi do zaburzeń funkcjonowania narządów wewnętrznych, a skóra, włosy i paznokcie są w coraz gorszej kondycji. Jak temu zaradzić żyjąc wciąż w biegu, oddychając zanieczyszczonym powietrzem i będąc narażonym na ciągły stres i zmęczenie?

Z pomocą przychodzą witaminy  tabletkach, które doczekały swoich zwolenników, jak i przeciwników. Oczywistym jest, iż witaminy pochodzące z naturalnych źródeł są zdrowsze,  jednak obecnie na rynku można znaleźć wysokiej jakości naturalne suplementy diety, które doskonale uzupełniają niedobory witamin w naszym organizmie.

Kiedy sięgać po witaminy w tabletkach?

Często sami nie jesteśmy w stanie wyczuć, czy i jakich witamin brakuje w naszym organizmie. Niedobory takie mogą wykazać badania krwi. Natomiast jeśli skutki niedoborów witamin widoczne są na naszym ciele w postaci pogorszenia stanu skóry, wypadających i matowych włosów oraz łamliwych paznokci, poczucia ciągłego zmęczenia, senności, apatii i braku apetytu lub różnego rodzaju bólów, to znak, że czas interweniować.

Jakie witaminy zażywać?

Niedobory witamin i minerałów w  naszym organizmie sygnalizowane są na wiele sposobów. Na przykład witamina A wpływa na zdrowie naszych oczu, a jej niedobór wywołuje tzw. kurzą ślepotę. Natomiast brak witaminy B1 objawia się zmęczeniem, apatią, a także uczuciem mrowienia i drętwienia kończyn. Kwa pantotenowy, czyli witamina B9 bierze udział w produkcji krwi i zalecany jest szczególnie kobietom w ciąży, aby zapewnić prawidłowy rozwój płodu. Brak tej witaminy wywołuje anemię, a często jest również przyczyną poronień.

Jak przyjmować witaminy?

Mimo, iż witaminy zawarte w suplementach diety są mogą w łatwy i szybki sposób uzupełnić niedobory to jednak należy zawsze przestrzegać dawkowania wskazanego na opakowaniu, aby nie dopuścić do przedawkowania, które zamiast pomóc, może nam zaszkodzić.

Witaminy są zatem ważnym elementem funkcjonowania naszego organizmu, dlatego warto wiedzieć, jaką role pełnią w naszym życiu i jakie zagrożenia dla niego niosą ich niedobory.  Dzięki tej wiedzy będziemy w stanie sami dopasować odpowiedni zestaw witamin do swojego organizmu i cieszyć się zdrowiem i dobrą formą każdego dnia.

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.
numer seryjny:530b6552-8d3c-40d9-85e4-04675bef4303

Noopept_Box_Front

Czym jest Noopept?

Noopept (N-fenyloacetylo-l-prolylglycine ester etylowy), to lek z grupy nootropów. Osoby zażywające noopept zgłaszają zwiększone zdolności poznawcze, zwiększoną pojemność pamięci i zwiększenie zdolności uczenia. Należy do rodziny racetamów (chociaż jego mechanizm działania różni się nieco od innych leków z tej grupy.

Noopept został opracowany w Rosji i od tego czasu podbija nootropowy świat. Noopept często jest opisywany jako „1000 razy silniejszy niż Piracetam”, co może ale nie musi być prawdziwe. Jednak z pewnością prawdą jest, że jego niskie dawkowane sprawia, że jego cena jest stosunkowo nie wielka, a zażywanie staje się bardzo wygodne i opłacalne.

Dawkowanie.

Skuteczność Noopeptu wynika z jego zdolności do przekraczania bariery krew-mózg. Ze względu na siłę jego działania, dawki Noopeptu mogą być skuteczne już przy 10 mg, podawanych kilka razy dziennie. Siła tej substancji chemicznej jest jeden z powodów, dla których Noopept stał się tak popularny w ciągu ostatnich kilku lat, i szybko umiejscowił się na czele leków nootropowych na  świecie.

Noopept jako potężny wzmacniacz mózgu, jest doskonałym sposobem na rozpoczęcie dnia, zwiększając wydajność naszego mózgu w pracy czy szkole. W trakcie zażywania Noopeptu powinno się dostarczać także odpowiednie ilości choliny, biorącej udział w syntezie mózgowej acetylocholiny, ze względu na zwiększanie przez noopept neuronalnej odpowiedzi na ten związek.

Chociaż mechanizmy Noopeptu zostały zbadany , dokładne mechanizmy leżące u podstaw jego działania neuroprotekcyjnego (które są bardzo ogólne i wydają się mieć zastosowanie do psychicznych i fizycznych uszkodzeń poznawczych ) są nadal nieznane. Noopept stał się liderem w swojej dziedzinie, i nadal zyskuje fanów, coraz więcej ludzi odkrywa korzyści jakie z sobą niesie.

Tak jak w przypadku wszystkich wzmacniaczy poznawczych, zaleca się przed zażyciem Noopeptu, konsultację z lekarzem specjalistą.

noopept

Leki Nootropowe – Noopept

Istnieje bliski związek pomiędzy zdrowiem człowieka, długością i jakością jego życia, a charakterystyką jego odżywiania się. Do normalnego funkcjonowania komórek organizmu niezbędnych jest wiele mikroskładników, których część może być dostarczana w postaci suplementów diety na przykład w sytuacji, kiedy nie są one dostarczone w odpowiedniej ilości wraz z pożywieniem.

W obecnych czasach mamy co raz mniej czasu, aby zadbać o skład posiłków, a dodatkowo co raz częściej decydujemy się na żywność typu „fast food”, których jakość i wartość odżywcza pozostawia wiele do życzenia. Od lipca 2003 państwa UE, w tym i Polska, zobowiązane są do przestrzegania prawa unijnego, które określa, jakie witaminy i składniki mineralne mogą być stosowane do produkcji suplementów, a także w jakiej postaci i formie można te suplementy wytwarzać i sprzedawać. Suplementy diety mają być także odpowiednio oznakowane i przechowywane, a dystrybutorzy muszą spełniać wymagania niezbędne do nabycia prawa do obrotu tego typu środkami.

Wśród całej gamy dostępnych na rynku specyfików możemy znaleźć nie tylko preparaty zawierające witaminy, minerały, aminokwasy, białka, ekstrakty roślinne, koenzymy czy błonnik wpływające na ogólną witalność człowieka, ale także, wykazujące bardziej ukierunkowane działanie, takie jak leki nootropowe. Leki te nazywane także prokognitywnymi lub oznaczane skrótem ATC N06 są zróżnicowanymi pod względem budowy chemicznej oraz mechanizmów działania grupą leków, których cechą wspólną jest stymulowanie przemiany materii ośrodkowego układu nerwowego. Takie działanie wywołuje aktywizację niektórych procesów psychicznych, takich jak poziom świadomości lub zjawiska związane z zapamiętywaniem. Pacjenci, u których zdiagnozowano zaburzenia świadomości pochodzenia metabolicznego, zespoły organiczne (udary, guzy, zabiegi operacyjne mózgu, zatrucia oraz choroby neurodegeneracyjne prowadzące do otępienia) lub osoby po przebytych urazach głowy lub stanach zapalnych ośrodkowego układu nerwowego często wymagają zastosowania tego typu leków w celu zdopingowania mózgu do szybszej rekonwalescencji. Wskazaniami do podawania leków nootropowych są także osoby niepełnosprawne umysłowo. Skuteczność opisywanych leków jest różna w zależności od stadium zaburzenia i im kuracja jest wcześniej rozpoczęta, tym efekt będzie większy.

Jednym z przedstawicieli w tej grupie leków jest Noopept. Wstępne badania pozwoliły na stwierdzenie, że jest on równie skuteczny w o wiele mniejszych dawkach substancji czynnej, niż pozostałe leki w tej grupie. Polepsza on między innymi metabolizm glukozy niezbędnej do odżywiania tkanek mózgu oraz zwiększa ilość tlenu dostarczanego do tego narządu. Ponadto poprawia krążenie krwi, a dzięki temu:

  •  polepsza pamięć,
  • przyspiesza naukę,
  • zwiększa koncentrację,
  • usprawnia pracę umysłu,
  • poprawia jakość snu,
  • wzmaga regenerację umysłu,
  • zwiększa szybkość uczenia się,
  • ułatwia odtwarzanie informacji,
  • zmniejsza niepokój,
  • zmniejsza drażliwość,
  • działa przeciwlękowo.

Noopept daje niesamowite efekty w regeneracji mózgu, nawet już od pierwszej dawki. Pomaga w prawidłowym odżywieniu mózgu, ma działanie neuroprotekcyjne oraz przeciwlękowe, psychostymulujące oraz poprawiające jakość snu. Jest niedawnym odkryciem farmaceutycznym, badania potwierdzają jego skuteczność. Szeroko rozpowszechnionych na rynkach Wielkiej Brytanii, USA i Rosji, gdzie jest często przepisywanym lekiem. W Polsce nie ma statusu leku, nie wymaga recepty. Jest rewelacyjnym sposobem na poprawę kondycji mózgu!

hyperreal

Rodzaje substancji nootropowych – krotki przewodnik

Dopingować mózg można na wiele sposobów. Zaczynając od prostej suplementacji, odstawienia alkoholu, wyrównania rytmu snu itp., przez środki działające na organizm długofalowo, aż po doraźne, silne psychostymulanty. Podział, który przedstawię, jest umowny, ale powinien pokazać najprostszą drogę w dopingu.

Suplementy

Ta kategoria jest najbezpieczniejsza w używaniu, często stanowi podstawę do dalszego dopingu.
Obejmuje: witaminy, minerały, ekstrakty, przyprawy, zioła, środki dostępne w aptece bez recepty (gingko, gotu kola itp.), z wykluczeniem stymulantów doraźnych jak kofeina.
Nootropy
Środki o działaniu nootropowym działają na organizm długofalowo. Zazwyczaj bierze się je codziennie, tak jak suplementy, tyle że po czasie wykazują znacznie bardziej widoczne działanie ułatwiające zapamiętywanie, kojarzenie. Często działają na układ APMA/NMDA w obszarach mózgu odpowiadających za pamięć (np. hipokamp).
Obejmuje: noopept, piracetam i jego odmiany (aniracetam itp.), sunifiram, coluracetam.
Stymulanty doraźne
Jest to grupa najsilniejszych środków stymulujących, zdecydowanie silniejszych od nootropów i suplementów, ale pośrednio zależnych od hormonów.
Obejmuje: inhibitory wychwytu zwrotnego neuroprzekaźników (dopaminy, noradrenaliny, serotoniny, jak NDRI, DRI, NRI, SNDRI oraz SNRI), inhibitory monoaminooksydazy (MAO typu A oraz typu B), releasing agents (NDRA, SNDRA, DRA), amfetaminy oraz ich odmiany, modulatory oreksyn. Z wykluczeniem środków działających wyłącznie na układ serotoniny (np. SSRI, SSRE).Stymulanty doraźne pozwalają nawet na zarywanie nocy, znaczny wysiłek psychiczny i fizyczny, ale w przypadku braku suplementacji, snu i jedzenia, powodują znaczne spustoszenie w organizmie, psychozy oraz tolerancję na siebie. O tym wszystkim napiszę w osobnym poście (harm reduction).Poniżej krótka charakterystyka:Inhibitory wychwytu zwrotnego
Środki te działają poprzez blokadę transporterów w mózgu odpowiedzialnych za „wyciąganie” neuroprzekaźników z synaps do ponownego wykorzystania przez mózg później. Wyróżniamy trzy główne transportery: SERT (serotonin transporter), NET (nor-epinephrine transporter, transporter noradrenaliny), DAT (dopamine transporter). Zahamowanie dowolnego z transporterów powoduje zwiększenie stężenia danego neuroprzekaźnika w przestrzeni synaptycznej (np. blokując DAT zwiększamy poziom dopaminy w synapsach). Neuroprzekaźniki w synapsach są jednak dalej rozkładane przez enzymy MAO, COMT, VMAT oraz w ostateczności przez stres oksydacyjny wywołany przez inne enzymy (do czego użytkownicy stymulantów nie powinni dopuszczać ze względu na neurotoksyczność). Tyle, że blokując wychwyt zwrotny enzymy są zbyt wolne, by równie szybko pozbywać się neurotransmitterów z synaps.
Budowanie tolerancji: powolne lub brak (o tym w osobnym poście)– noradrenaliny (NRI) – typowe pobudzenie fizyczne, zniesienie zmęczenia, zwiększenie koncentracji, przyspieszenie myślenia, skrócenie czasu reakcji, zwiększenie spostrzegawczości.
Przykładowe substancje apteczne: reboksetyna (Edronax)
Przykładowe RC: brak
Przykładowe substancje uliczne: brak– noradrenaliny i dopaminy (NDRI) – jak wyżej + dodatkowo znaczne polepszenie procesów zapamiętywania, przypominana, kojarzenia, asocjacji, zwiększenie motywacji, pewności siebie, pomysłowości (celów), logicznego myślenia (myślenie dedukcyjne, zwiększona analiza), ogólne poczucie „mocy”.
Przykładowe substancje apteczne: metylofenidat (Concerta, Medikinet) – działa od razu, bupropion (Wellbutrin – działa dopiero po pewnym czasie ze względu na blokadę receptorów nACh).
Przykładowe RC: etylofenidat, 3,4-CTMP.
Przykładowe substancje uliczne: brak

noradrenaliny, dopaminy i serotoniny (SNDRI, TRI – tripe reuptake inhibitor) – jak wyżej + dodatkowe znacznie podniesienie samopoczucia, empatii, możliwa nawet silna euforia, zniesienie ewentualnego niepokoju, lęków. Możliwość łączenia środków z grupy SNRI/SSRI oraz NDRI w celu uzyskania podobnego efektu (np. metoksetamina + metylofenidat)
Przykładowe substancje apteczne: brak
Przykładowe RC: methylnaphnidate (niedostępne w PL), metoksetamina (w niskich dawkach w połączeniu z piracetamem)
Przykładowe substancje uliczne: kokaina (dodatkowo działa jako bloker kanałów sodowych oraz agonista sigma, co daje jeszcze większe poczucie mocy, wyłączenie zahamowań i ewentualnych psychoz)

serotoniny i noradrenaliny – typowe przeciwdepresanty pobudzające fizycznie
Przykładowe substancje apteczne: klomipramina
Przykładowe RC: brak
Przykładowe substancje uliczne: brak

Releasing agents
Grupa ta powoduje po prostu uwolnienie neuroprzekaźników do synaps, często gwałtownie i nieselektywnie (a więc najczęściej uwolnienie dopaminy, noradrenaliny i serotoniny następuje jednocześnie). Skutkiem tego jest chwilowe, znaczne zwiększenie zdolności poznawczych, poczucie „mocy”, „geniuszu”, euforia oraz chęć do działania (w przypadku dużych dawek często jest to chęć nieproduktywna lub „imprezowa”).
Grupa beta-ketonów zawarta w releasing agents jest specyficzną grupą, która mimo podobnego działania do innych silnych stymulantów (w efektach), działa bardzo szybko, gwałtownie, a także powoduje najsilniejsze chęci na dalsze zażywanie substancji (silniejsze niż kokaina i amfetaminy). Beta-ketony ze względu na swój mechanizm uzależnienia, zniesienie potrzeby łaknienia i snu, są obecnie najbardziej wyniszczającą grupą stymulantów obok/na równi z metamfetaminą.
Budowanie tolerancji: bardzo szybkie

Przykładowe substancje apteczne: efedryna, pseudoefedryna (uwalniają noradrenalinę, dopaminę, pośrednio adrenalinę w układzie obwodowym)
Przykładowe RC: wszelkie beta ketony (etkatynon, pentedron, bufedron, brefedron, pentylon, 3-MMC itp.), 6-APB
Przykładowe substancje uliczne: metkatynon, MDMA, mefedron (wszystkie działają na serotoninę, dopaminę i noradrenalinę)

Amfetaminy
Z jednej strony mechanizm działania amfetamin można porównać do releasing agents, z drugiej strony jest to tylko efekt końcowy, sama farmakokinetyka jest inna. Amfetaminy działają na transportery wychwytów zwrotnych DAT, NET i SERT w inny sposób niż inbhitory, mianowicie odwracają ich kierunek. Zatem transpoter DAT z przyłączoną cząstką amfetaminy będzie zamiast „wyciągać” neuroprzekaźniki do późniejszego wykorzystania z synaps, będzie je „wrzucać” do synaps. Mechanizm ten powoduje najsilniejszy wzrost stężenia neuroprzekaźników (nawet rzędu tysiąca procent). Jako, że amfetaminy są także często inhibitorami MAO lub brane razem z inhibitorami MAO (np. w przypadku fenetylaminy jest to konieczne), rozkład neuroprzekaźników występuje bardzo późno. Tym samym neurotoksyczność amfetamin bez odpowiedniej suplementacji i osłon (jak robi to większość użytkowników) jest bardzo wysoka poprzez stres oksydacyjny, brak jedzenia i snu.
Jednocześnie, amfetaminy to najsilniejsze psychostymulanty, które działają praktycznie zawsze, na każdego. Stosowane były także w czasie wojny, jak i przez kierowców długich tras, w celu zwiększenia czuwania, usunięcia zmęczenia.
Mechanizm działania ulicznych amfetamin (amfetamina, metamfetamina) jest nieco inny niż w przypadku fenyloetyloaminy (PEA), która to sama występuje naturalnie w mózgu w niskich stężeniach i blokuje możliwą toksyczność poprzez działanie na dodatkowe receptory (m.in. agonizm D2). Ważnym czynnikiem jest też krótsze działanie PEA w porównaniu do amfetamin, których czas działania ciężko oszacować (zależny jest od przyjętej dawki, częstości przyjmowania i sposobu przyjmowania). Krótsze działanie ma też wpływ na całość efektów – stymulanty działają inaczej w momencie uwolnienia neuroprzekaźników, a inaczej w momencie ustabilizowania ich w synapsach (dlatego w przypadku PEA działanie jest stabilne, a w przypadku amfetamin wpierw następuje słowotok, ewentualna euforia i silny „speed”, a potem zostaje sama koncentracja i pobudzenie).
Budowanie tolerancji: umiarkowane

Przykładowe substancje apteczne: fenyloetyloamina + selegilina
Przykładowe RC: 4-FA, MPA
Przykładowe substancje uliczne: amfetamina, metamfetamina

Inhibitory monoaminooksydazy
Grupa tego typu środków blokuje jeden z najważniejszych enzymów rozkładających neuroprzekaźniki – MAO. Enzym ten dzieli się na dwa typy – MAO-A oraz MAO-B. Pierwszy typ odpowiada za szereg monoamin, w tym serotoninę i w mniejszym stopniu dopaminę oraz noradrenalinę, drugi odpowiada głównie za katecholaminy (dopamina, noradrenalina) oraz za fenetylaminy (np. PEA).
Blokada enzymu jest na ogół bezpieczna, ale może powodować szereg interakcji w przypadku brania różnych środków, należy więc zachować szczególną ostrożność. W przypadku brania odwracalnych inhibitorów MAO nie trzeba stosować zaleceń dietetycznych (jest to mit dotyczący jedynie nieodwracalnych iMAO-A starej generacji) . Przykładowo stosując obecnie dostępne w Polsce preparaty moklobemid (iMAO-A odwracalny) oraz selegilinę (iMAO-B nieodwracalny) nie należy mieć obaw o dietę. Dopiero w przypadku stosowania selegiliny w wysokich dawkach (kiedy dziala jako nieodwracalny iMAO-A), należy unikać określonych grup pokarmów.
Blokada MAO powoduje zwiększenie stężenia neuroprzekaźników w synapsach.
Budowanie tolerancji: umiarkowanie szybkie (tworzą się nowe enzymy oraz obecnie działające przyspieszają swój metabolizm i tym samym rozkład neuroprzekaźników)

Przykładowe środki apteczne: moklobemid, selegilina
Przykładowe RC: brak
Przykładowe środki uliczne: brak

Hormony / sterydy
Grupa ta obejmuje dodatkowe zwiększenie zdolności poznawczych, a także wytrzymałości psychofizycznej poprzez stosowanie zewnętrznych anabolików w formie tabletek lub zastrzyków (np. testosteronu lub jego odmian). Zewnętrzne hormony często używane są przez kulturystów.
Jest to kategoria niezalecana przy zastosowaniu tylko do dopingu mózgu (podobne efekty daje naturalne podnoszenie hormonów), jednak osoby już budujące swoje ciało na podstawie zewnętrznych hormonów mają bardzo dobre predyspozycje do dalszego dopingu mózgu.

Naturalne podnoszenie hormonów i stężenia neuroprzekaźników
Okazuje się, że bardzo skutecznym sposobem, dającym zbliżone efekty do stymulantów doraźnych w niskich dawkach, jest naturalne podnoszenie hormonów, np. testosteronu. Badania wykazały, że testosteron pośrednio działa jak stymulant, zwiększając koncentrację, zapamiętywanie, kojarzenie, zdecydowanie, pewność siebie, a także jest odpowiedzialny za statystycznie wyższy poziom IQ mężczyzn niż kobiet.
Jest to temat na osobny post, jednak w skrócie, aby utrzymać wysoki poziom neuroprzekaźników i hormonów należy:
– Stosować dietę bogatą w białka (zawierają prekursory dopaminy i noradrenaliny takie jak l-tyrozyna) oraz węglowodany (zawierają prekursory serotoniny – l-tryptofan),
– Ćwiczyć fizycznie duże partie mięśni (zwiększa to produkcję testosteronu),
– Unikać stresów i konfrontacji, których nie można wygrać (obniża to poziom kortyzolu, podnosi testosteronu),
– Zwyciężać psychicznie konfrontacje, wyznaczać sobie cele i przypisywać ich osiąganie tylko osobie (podnosi to poziom testosteronu),
– Suplementować prekursory neuroprzekaźników (l-tyrozyna, l-tryptofan) oraz prekursory/środki zwiększające poziom testosteronu (kozieradka, kreatyna),
– Unikać masturbacji na ile to możliwe (oczywiście czasem trzeba, aby poziom agresji nie był za wysoki i nie dochodziło także do polucji),
– Kojarzyć seks ze zwycięstwem nad innymi osobnikami (wtedy seks jest wskazany),
– Próbować być liderem w możliwie jak największej liczbie sytuacji.

źródło – hyperreal

hyperreal

Substancje nootropowe – Podstawy

Co to są leki ‚nootropowe’?
Leki nootropowe to substancje naturalne lub syntetyczne które poprawiają funkcje poznawcze z minimalnymi skutkami ubocznymi.

 

Jak działają leki nootropowe?
Leki nootropowe działają na wielu zasadach: jedne podwyższają poziomy neurotrofin (substancji odpowiedzialnych m.in za neurogenezę, oraz przyswajanie informacji), inne regulując prace tkanek. Działanie nootropów zależy od konkretnej substancji.

 

Czy leki ‚nootropowe’ uzależniają?
Nie. Ale zapewne kiedy poznasz ich moc/pełne efekty będziesz chciał stosować je dalej. Nie ma żadnych objawów zaprzestania kuracji.

 

Czy leki nootropowe są bezpieczne?
Zależy. Definicja leku nootropowego to m.in. zerowa lub minimalna szkodliwość fizyczna. Niektóre substancje nootropowe mogą powodować efekty uboczne u indywidualnych użytkowników. Każdy organizm jest inny, oraz reaguje inaczej na zażyte substancje. Niektóre nowe substancje w ogóle nie były testowane klinicznie, co nie znaczy ze są niebezpieczne, ale także nie znaczy ze są bezpieczne. Warto pamiętać o interakcjach miedzy lekami. Nie należy zapominać ze manipulacja neuroprzekaźnikami (m.in. dopamina, serotonina etc) może być niebezpieczna na dłuższą metę ponieważ może prowadzić do np. zespołu serotoninowego lub zespołu pozapiramidowego. Manipulacja neuroprzekaźnikami może powodować także ‚downregulacje’ (zmniejszenie ilości receptorów lub ich wrażliwości) receptorów oraz zespoły abstynencyjne.

 

Jak zacząć przygodę z lekami nootropowymi i tzw. dopingiem mózgu?
Zacząć od podstaw. Należy zapewnić sobie wystarczającą ilość snu (minimum 8h dziennie), zadbać o dietę, uprawiać sport, utrzymywać kontakty społeczne, ciągle przyswajać nową wiedzę.

 

źródło – hyperreal